امروز بیستمین سالگرد تولدمه.همیشه در این روز بیشتر از قبل به یاد مامانم هستم.مامانی که واسطه  اومدن من به این دنیا بود. چون اگر اون نبود، من لذت دیدار عزیزان زندگی ام رو تجربه نمی کردم. رنج، عشق، وفاداری، موسیقی، رنگ، شب، دف و زیبایی ها و زشتی های این دنیا رو نمی دیدم. مولوی سهراب، گاندی، روزولت، نادر ابراهیمی و ..... رو نمی شناختم.زیباترین لحظه های زندگیم رو که راه رفتن زیر باران بود تجربه نمی کردم و برای این همه از تو سپاسگزارم